40-60-85
Vrijdagavond, 31/10 met enige vertraging aangekomen in ons hotel aan de rand van Luik. Gelukkig hadden we Marleen die dit nog voor ons heeft kunnen regelen, want met een verlengd weekend was er niet zo gemakkelijk onderdak te vinden voor 13 man en vrouw. De 13 wandelaars van dienst waren Maurice en Jeanine; Boud en Lief; Erik en Lieve; Koen en Marleen; Cis en Linette , Mieke M, Jeanine vT en Henny B.
40-60-85 het zouden allemaal omtrekmaten kunnen zijn maar neen het was de code van de kamer van” de drie madammen” Jeanine, Mieke en ikzelf(Henny). En ja al snel wist iedereen, maar vooral Erik de code van onze kamer beter dan dat wij hem zelf wisten. Dus 40-60-85 werd al snel de rode draad van het weekend samen met de niet te vergeten rood-witte suikerbonen die Bompa Maurice en Bomma Jeanine mee hadden genomen voor de geboorte van hun kleinkind Dido. Nogmaals onze felicitaties hiervoor al vonden we wel in de groep dat wanneer je in Zandvliet of Berendrecht woont ge eigenlijk Moeke en Vake moet heten.
Na een wat onrustige nacht en een iets beperkter ontbijt dan verwacht gingen we er aan beginnen. Helaas moesten we Marleen achterlaten voor belangrijkere zaken, maar we hebben zo goed als mogelijk Koen ondersteund bij het wandelen. Bepakt en bezakt de auto’s in en na eerst een paar auto’s in Saint Rémy gezet te hebben op naar het beginpunt Wonck.
Wederom mooie wandelpaden en weer stond ik versteld van het feit dat zo’n wandeling eigenlijk heel goed en duidelijk uitgestippeld staat. Jeanine was jaloers op de kleigrond waar we ons doorheen moesten trekken en wenste dit ook in haar tuin te hebben.
Nat en met in kleigedrenkte voeten kwamen we een weliswaar overdekte picknickplaats tegen met barbecue en wc-gelegenheid.
Na de genuttigde boterhammen vervolgden we het traject door weiden met smalle doorgangetjes en ontdekten we de speciale relatie die Lief met koeien en ezels heeft. Een tussenstop in Visé bracht ons weer op krachten voor het laatste stuk.
Rond 17uur kwamen we in Saint Rémy aan waar we ons tegoed deden aan de dranken bij den Marcel en waar we ontdekten dat Eric toch wel erg nieuwschierig was naar de pyama van Jeanine. Maar Eric ge weet als ge 60 wordt…..hihi.
De oude gespleten boom
Weer in het hotel aangekomen ,gaan douchen op 40-60-85 en dan met z’n allen naar de Colmar. Met een voldaan gevoel kon ik beginnen aan m’n tweede onrustige nacht in 40-60-85.
De tweede dag, wat stijve benen maar eenmaal onderweg ging het steeds beter; vandaag van Saint Rémy naar Olne.” Met” Marleen maar” zonder” Linette, de plicht roept af en toe.
Een hele mooie wandeling met meer bos en herfstprachten dan de vorige dag, wederom weiden met smalle doorgangen en koeien die de andere kant van de wei kozen wanneer wij voorbij kwamen. En ja ook Koen heeft iets met koeien , alleen zat het juiste nr”4711″ er niet bij. Boud liet zich gelden als echte fotograaf en had energie te over voor de perfecte foto te nemen. Ge zou bijna denken dat hij er geld voor krijgt. Net voor onze aankomst in Olne kwamen we nog een gespleten persoonlijkheid tegen in de vorm van een lindenboom. Prachtig hoe zoiets kan overleven.
Moe maar voldaan streken we neder in het plaatselijke café en ontdekte ik dat een kwartje Karmeliet mijn hoofd al doet draaien, dus nee ik hou het maar als benjamin van de groep bij alcoholvrije dranken.
Tot in januari, met of zonder suikerbonen ,
groetjes Henny
einde etappe 11 in Olne
Henny, die stijve beentjes verdwijnen wel als we drie dagen na mekaar wandelen.
Cis