Met 2 nieuwe globetrotters (Rie en Ingrid) en de herrezen Friedl vertrokken we op vrijdag 20/11 met 17 wandelaars richting Moezel in Luxemburg.In de grote en recent gebouwde jeugdherberg net buiten het centrum van Echternach, werden onze koffers uitgeladen en was de reunie met alle deelnemers om 22h.00 een feit.
Zaterdag ochtend na het ontbijt bracht Eddy, de chauffeur van dienst ons tot aan het station van Echternach waar de eerste tocht van het weekend van start zou gaan. De gele pompommekes die tot nu toe ons de weg wezen doorheen het Luxemburgse landschap werden prompt vervangen door een geel rechthoekje. Met een cultureel oog werden de oude gebouwen (het gerechtsgebouw, het raadhuis en de oude Abdij) gepasseerd en liepen we via de Sauer verder de natuur in. Een steile beklimming afgewisseld met door mos groengekleurde rotsen tijdens de afdaling , zou een mooie wandeling voor de rest van de dag verraden. Het viel wel op dat Ingrid met haar botten erg gezwind haar passen vond in het herfstlandschap. In Rosport passeerden we de woonplaats van de uitvinder van de Tudoraccu’s en waar de bijkes nog weelderig in de boom hingen. In Girstenklaus nabij het oude kerkje liepen we Eddy tegen het lijf. Verderop in Born vonden sommigen het wel eens tijd om het beloofde cafeeke op te zoeken. In café de Commerce werd dan ook een pintje gedronken. Na de lunchpauze in de bossen trokken we verder richting Moersdorf. Mooie boswegen wisselden elkaar af. Bij het zien van Jagers vertelde Jeanine VTh ons dat ze soms ook wild was? De jagers hadden het blijkbaar niet begrepen. De stenen in de beken lagen net goed genoeg om ons een doorgang te verschaffen. En anders was er Cis nog die, daar waar nodig een handje hielp bij het oversteken. Het huis met nr. 15 werd door de meesten net gemist aan de aankomst. Een plaatselijk hotelleke in Moersdorf zorgde voor de nodige dranken. Bij aankomst in het jeugdherberg bracht Cis en Linette ons in herinnering dat we vandaag de grens van 500 km overschreden hadden. Dat werd natuurlijk met Champagne en een rood wit lint gevierd. Hiephiep hoera!! De kippevleugeltjes met frieten achteraf maakten het feestfestijn compleet. Na het eten werd er bij een wijntje nog wat nagepraat over de voorbije dag in het gastenzaaltje vlakbij de slaapkamers. Een groep jonge meiden die de klimmuur wilden bedwingen trokken evenwel de aandacht. Om 23h.00 waren de meesten van ons naar dromenland
Zondagochtend nadat Boud een kroontje op zijn hoofd kreeg gezet (hij is ondertussen 54 lentes jong) vertrok de wandeling terug in Moersdorf tot in Grevenmacher, zouden we de Sûre vaarwel zeggen en onze weg verder zetten langs de Moezel. Vanaf nu zouden de wijngaarden ons blijven vergezellen tot maandagavond als we in Ehnen zouden aankomen.
Net voorbij het centrum van Merdert moesten s’middags afscheid nemen van Ri en Friedl die op maandag geen verlof konden krijgen. Slechte bazen, hé. Terwijl Eddy onze 2 wandelvennooten naar het station van Luxemburg bracht, trok de rest van de groep verder om even later in een boomgaard met maretakken onze broodjes te verobberen. Met behulp van Maurice en Koen die als een aap in de bomen klom werden menige gelukstakkenafgeknapt en meegenomen.
Tijdens het namiddagzonnetje werd de wandeling rustig verder gezet, passeerden we de daling met de 100 trappen en liepen via bospaadjes en andere wegen het dorpje Wasserbillig binnen. In Manterbach bij de bekende dolmen, offerde Maurice met ieders goedkeuring 3 muizen boven op het graf van de Gallische krijger. De wandeling eindigde die dag in Grevenmacher in een plaatselijk café waar naast bier en wijn onder andere ook fuersteinzolat werd verkocht. Boud trakteerde er eentje op zijn verjaardag en nadien zat de sfeer er goed in. Die avond geen champagne bij aankomst in de jeugdherberg maar wel een lekkere Spaghetti bolognaise. Ondertussen had ook de hemel haar regensluizen opengezet wat niet veel goeds zou betekenen voor de volgende dag. Na de les over Geoxen en ander (goed) schoeisel werd op tijd het licht gedoofd en lag iedereen de zondagavond op een normaal uur in bed.
De volgende ochtend begon grijs en met een redelijk koude wind. Om 8h30 was iedereen paraat om de laatste tocht van het verlengd weekend aan te vatten. De koffers werden ingeladen, de seutel van de busjes omgedraaid en weg waren we richting Grevenmacher. Met regenjas en goed ingepakte rugzakken vertrokken we met lichte regenval terug doorheen het centrum om via een steile helling de kruiskapel te bereiken. Een beetje verder op een hoog punt kregen we nog een mooi zicht over het stadje dat we eerder die morgen hadden verlaten. Van dan af liet de regen ons niet meer los en zat er niets ander op dan kilometers te vreten tot de aankomst. Gelukkig kwamen we op de middag nog een overdekte rustplaats tegen zodat onze boterhammen droogjes konden worden opgegeten. Om half drie in de namiddag bereikten doorweekt ons eindpunt in Ehnen. Op de parking werden terug droge kleren aangetrokken en werd het cafeetje van de dag ervoor terug opgezocht. Erik en Ingrid (en Ri zou in december nog verjaren) waren nu de jarigen die trakteerden en uit erkentelijkheid kwam de bazin ook nog af met lekker rozijnenbrood en droge ham. De aanhoudende regen tijdens de terugreis maakten het de chauffeurs niet gemakkelijk. Maar ons wandelweekend was weer een groot succes. Met dank aan Boud en Lief; Cis en Linette; Koen en Marleen; Ri en Ingrid; Erik en Lief; Maurice en Jeanine; Mieke; Jeanine VTh; Friedl; Henny en onze chauffeur Eddy.
0 Reacties tot “Etappe 16: Echternach Grevenmacher Ehnen 20-23/11/2009”