Sierlijke landschappen en 591 trappen!
We zijn ondertussen in het jaar 2010 aanbeland en nog steeds onderweg naar Nice. Op 23 januari trokken we met 13 vrolijke mensen naar Luxemburg om onze 17de etappe aan te vangen bestaande uit een 3 daagse wandeling die in Ehnen zou beginnen en eindigen in Budersberg.
Met de vroege bus trokken we met Maurice, Jeanine, Erik, Lieve, Jeanine Vth , Mieke, Cis en Linette op vrijdag richting de mooie jeugdherberg in Remerschen (LU). Na ons lekker visschoteltje in het plaatselijk restaurant met haar schuine glazen mochten we ook de 2de groep verwelkomen met Boud en Lief, Koen en Marleen en ons allerjongste Hennie en was de reunie compleet. Er werden nog late nieuwjaarszoenen uitgewisseld bij een fris pilsje of wijn en vervolgens de lijnen uitgestippeld voor de wandeling van zaterdag.
Het ontbijt was lekker, de lunchpakketten werden gemaakt en weg waren we richting Ehnen om de eerste kilometers van het wandelweekend aan te vangen. Het was koud maar droog die eerste wandeldag. Met een steile beklimming namen we al vlug afstand van Ehnen en liepen we praktisch de hele dag verder langs de Moesel doorheen vele wijngaarden. Een mooi plekje met vooral bouwvallige zitbanken zorgden voor de middagpauze. Erik en Lieve die met hun klikken en klakken van de (rotte) bank vielen hadden het geweten tot groot jolijt van de anderen. Om erger te voorkomen staken Boud en Lief hun GR5 kaarsjes aan. In de namiddag stond ons op het einde nog een daling van 591 trappen te wachten. Veel natte klei zorgde nog voor ellende gedurende de laatste meters richting bus. Nadat Cis en Boud terug waren van het wegbrengen van de ene bus naar de eindbestemming van de volgende dag konden we om 19h.00 aan tafel voor een heerlijke maaltijd. Soep, bereide zalm met aardappelen en als dessert een ijsje waren de ingredienten van de menu. Nadien werd bij een glaasje wijn nog gebabbeld over de voorbije dag. Moe maar tevreden lag bijna iedereen op tijd in bed.
Zondag waren we al om 9h15 gepakt en gezakt begonnen aan de 2de etappe. Het gele rechthoekje dat ons tientalle kilometers de weg had gewezen zou vandaag weer plaats moeten maken voor ons geel bolleke (bij punt 37). Vanaf dit punt lieten we ook de Moesel met haar wijngaarden achter ons en zouden de uitgestrekte landbouwakkers en weiden het landschap sieren. Droog maar koud konden we ons al wandelend warm houden. Regelmatig kregen we zwarte muizen en ander snoepgoed voorgeschoteld en werd er op korte tijd heel wat kilometers afgewandeld. De wandelroute week ook af van het plan beschreven in het boekje.We zouden op zondag ongeveer een 25km lang traject hebben afgelegd. Voor niemand geen probleem. Zelfs Marleen met haar zere knie hield het goed vol. Reeds vandaag na de de doortocht in het kuuroordstadje Mondorf, passeerden we al eventjes de Franse grens. Een goed gevoel. Na de middagpauze trokken we via een steile helling (de zoveelste kerk statie) richting de kapel van Castel waar een eeuwenoude Palestijnse acacia er triesteloos bij stond. Op een nog redelijk uur kwamen we toe in Hellange waar de bus een beetje voorbij de kerk op veilige plaats geparkeerd stond. We hadden zeker een lekker bierke verdiend. Ondertussen dwarrelden de eerste sneeuwvlokjes uit de lucht. In het café met een Portugese uitbater werd er gedronken op de verjaardag van Cis en op het verloren weddenschap van Marleen die Koen niet kon overtroefen met de uitgestippelde reisroute van Antwerpen naar Luxemburg.
Na de opfrissing werd ons die avond aardappelsoep en spaghetti voorgeschoteld met vers fruit uit een blik als toetje. In glazen kamer boven werd nog menig wijntje gedronken tot slapenstijd.
Maandagochtend werden de koffers weer ingepakt en trokken we er weer op uitDoor de overvloedige sneeuwval van vorige nacht was het landschap in een wit tapijt gehuld. Via verchillende tunnels brachten de bussen ons naar de vertrekplaats. Vandaag stonden er slechts 15 km wandelgenot op het programma. Cis schudde onderweg wel eens aan de boom wat voor de nodige afkoeling en hilariteit bij sommige dames zou zorgen. Om half twaalf passeerden we een stoere boshut en werd hiervan gretig gebruikt gemaakt om ons middagmaal te nuttigen. Na de nodige rustpauze trokken we verder het besneeuwde landschap door om dan tegen 14h. onze eindebestemming van dit wandelweekend te bereiken. Als afscheid werd in een plaatselijk Luxemburgs/Portugees cafeeke nog wat gedronken. Om 19h die dag hadden Cis en Boud/Koen ons weer veilig naar de thuisbasis geloodsd waarvoor onze welgemeende dank. Op naar de volgende etappe in maart!
0 Reacties tot “Etappe 17: Ehnen-Wintrange-Hellange-Budersberg 23-25/01/2010”