Etappe 18 Buddersberg- Rombas 19-21 maart 2010.

groepsfoto in Fontoy

Frankrijk en vettig

Donderdag 17 maart trokken we niet alleen met de bus naar Frankrijk maar werd de late shift door Lief van Boud met de auto naar Thionville geloodst Boud zelf, die in Parijs  een Europese ondernemingsraad had bijgewoond van TOTAL(brengt dit sponsorgeld op?) kwam per trein aan in het plaatselijk station dat vlakbij onze verblijfplaats gelokaliseerd was. Op vrijdag avond zouden Ri en Ingrid met eigen vervoer de groep vervoegen.

Donderdag om 19h.00 werden we ingeschreven in het oude maar wel redelijk propere jeugdherberg, genoemd naar de legendarische Salvador Allende. De onfrisse geur in de gang liet wel de wensen over. Met Cis, Linette, Maurice, Jeanine, jeanine vT  (met een kleine v voor degenen die het nog niet zouden weten), Eddy (onze chauffeur van dienst), Erik en Lieve trokken we na het uitpakken en het installeren de binnenstad in voor een hapje in een Turks restaurantje. De guinness en de andere godvruchtige dranken lieten zich achteraf in het Iers cafeetje een beetje verderop goed smaken. Later die avond verwelkomden we Boud en vervolgens Lief die Mieke en de jonge Hennie (pas 40 geworden)  had meegebracht.

Vrijdag tijdens het sobere ontbijt (enkel brood met jam en choco) werden de vaders in de bloemen (das) gezet omdat het vandaag 19 maart, dus vaderdag was. Enkele dames hadden zich hierover ontfermd en een mooie roodwitte cravatte in elkaar geknutseld. Alweer een mooie souvenier voor de vriendschapsbanden  die ondertussen bij  de Bosschoolvrienden zijn ontstaan.  Om 9h. stond iedereen aan de bus,  klaar om richting Buddersberg te rijden waar de eerste kilometers op het programma stonden. Met een stijle klim vlogen we  er direct in. De zon die al vroeg van de partij was zou ons de hele wandeling gezelschap houden. Vandaag zouden we definitief Frankrijk betreden. Na de wandeling doorheen het grote natuurpark Haard bereikten we na een paar uur de Franse grens. We troffen onze vertrouwde roodwitte streepjes terug aan op de bomen en werden verwelkomd door de Vogezenclub die zich ontfermen voor het onderhud van de roodwitte wandelwegen verderop. En zoals verwacht bracht Boud een verslag uit van al dat moois dat we in Luxemburg hadden mogen beleven. De tekst zal hieronder worden aangeplakt. Uitgestrekte landschappen waren het volgende uur onze metgezellen. De storm die een paar weken eerder  vooral Frankrijk had aangedaan had ook deze streek niet vergeten. Na de  lunchpauze met een hartelijke aardappelsalade zouden de omgewaaide bomen ons zodanig van koers doen veranderen dat we eventjes de weg kwijt waren. Met de zon als compas en de geur van Eddy die een beetje verderop lag te zonnen  bij een tot magazijn omgebouwde treinwagon,  werd oostelijke richting gebounkd om alzo opnieuw het juiste wandeltraject te bereiken.Na het dorpje Molvange met haar oude watermolen bereikten we door bos en velden in Escherange de kapel van  de Notre Dame du Chêne waar naar gewoonte de nodige snoepjes (deze keer door Mieke) aan het Mariabeeld werden geofferd. Uiteindelijk bereikten we die namiddag ons eindpunt bij het bois de la côte, reden we terug naar de jeugdherberg waar al het stof en zweet werd weggewassen. In afwachting van het avondeten werd in het park voor het “Auberge de la jeunesse” verbroederd met wijn en nootjes. Boud die eerder die dag ons met een toespraak uit Luxemburg had verrast, had nu met Luxemburgse wijn met onze foto erop weer een verrassing van formaat voor ons allemaal klaarstaan in de inkeping. Een rat die in de buurt was zag maar kreeg niets. Het avondeten was op zijn frans met aardappelen, kip en boontjes. Tijdens de donkere avonduren trokken we terug de binnenstad in voor wat vertier en wachtend op de komst van Ri en Ingrid die in aantocht waren.

De voorbije nacht had het goed geregend, bleef de zon achterwege en waren de weerspellingen voor de volgende uren ons niet goedgezind.

Na het gebruikelijke ontbijt, ontvangst van het lunchpakket (deze keer met een rijst/tonijnsalade) en de rit naar de beginplaats, trokken we op zaterdag om 9h45  al wandelend richting Algrange. De wandelwegen waren nat en op vele plaatsen vrij vettig. Gelukkig bleef het schoeisel niet steken  in het land van de rode aarde. De regen bleef niet achter en dus werden de pongo’s bovengehaald wat  de groep in een kleurrijk geheel deed veranderen. Eenmaal de drassige wegen achter ons gelaten passeerden we  een Mariagrot, ontstaan uit een verlaten mijngang. Lotharingen, de streek waar we nu waren deed ons via de vele mijngangen en treintjes/wagonnetjes er aan herinneren dat er in deze streek veel aan ijzer ontginningen werd gedaan. Voorbij de grot passeerden we Algrange en trokken verder het bos in om een ideale rustplaats te zoeken  voor onze welverdiende lunch. Om 13h. werd bij een aantal omgevallen (en reeds in verre staat van ontbinding) bomen halt gehouden. Onze lunchpauze was snel voorbij toen de hemelsluizen weer tonnen water naar beneden lieten stromen. Alles snel ingepakt en als kleurige kabouters verlieten we  onze stopplaats om  door de regen het bos te verlaten en doorheen de veldwegen onze pletsende wandeltocht verder te zetten. Ondertussen had Eddy ons langs de kant van de weg een blitsbezoek gebracht en zou ons verderop in het dorpje terug ontmoeten. In Fontoy werd in de plaatselijke bushalte terug wat energie naar binnengespeeld, werd de groepsfoto genomen en  al klimmend de wandeling verder gezet. Boven aan de top bij een kapel kregen we een mooi overzicht  van het dorpje. De regenwolken hadden zich ondertussen verplaatst naar andere regionen en werd de tocht verder gezet richting Neufchef. Daar aangkomen werd een deel van de wandelaars met de bus naar Boud’s auto vervoerd en trokken de anderen naar het plaatselijk café een beetje verder om de hoek.

Om19h waren we weer allemaal verenigd rond de eettafel waar de menu van aardappelen met hesp en kaassaus niet door iedereen gesmaakt werd. Die avond werd in het salon nog gezellig nagekaart over de voorbije dag samen met een andere bewoner die zch bezighield met 1000 keren het hetzelfde filmfragment van een of andere soap te bekijken waarvan hij beweerde dat de schone zijn lief was. Hij moet  die nacht zeker goed geslapen hebben.

De volgende ochtend waren de kleren droog, de schoenen nog met aarde besmeurd maar bracht de ochtendzon toch gezelligheid de kamers binnen. Alle koffers werden terug gepakt, de lakens naar beneden gebracht, een laatste keer het onbijt genomen om dan tegen 9h. met z’n allen terug paraat te staan om de laatste kilometers van dit  weekend aan te vatten. Met het busje en de auto’s van Boud en Ri vertrokken we naar Neufchef waar  de plaats aan de kerk voldoende parkeergelegenheid bood. Nadat alle schoenen waren vastgebonden zegden we de muurschildering en Eddy vaarwel en wandelden we links verder een mooie en gezellige dag tegemoet. De zon verdween wel achter de wolken en regen kwam nu en dan wel eens opzetten. Maar dat deerde ons niet en vrolijk als we zijn marcheerden we lustig verder het bos in tussen al die jonge beuken met hun geelbruine fladderende blaadjes van het vorige jaar. In Rosselange waren we eventjes in 2 groepen gesplitst (blijkbaar 2 verschilende routes??) en hielden we even verder op halt bij een plaatselijk café waarbij het aantal pintjes het moesten afleggen tegen de chocomelk. Ietwat verderop net voorbij de brug nodigden een aantal zitbanken ons uit voor de lunchpauze. De kokkin van de jeugdherberg had ons vandaag een pastasalade bereid met hesp en mais. Lief van Boud werd al mee verliefd op de 2 mannen die op de hoek met hun fiets aan het surplacen waren. Een kwestie van haar warm te houden want een kille wind kreeg de bovenhand en deed ons wat sneller dooreten. Algoed dat even later de zon er terug doorkwam. Met een goed tempo werden de laatste kilometers van de dag weggestapt om rond 15h.00 toe te komen in Rombas bij het parc de Loisiers. Hier werd afscheid genomen van de mensen die met de auto terug richting Berendrecht/Zandvliet trokken. De achterblijvers gingen op verkenning naar s’werelds grootste klimmuur die tot nader order niet meer mag beklommen worden. Nadat het Eddy met busje terugkeerde konden ook zij de terugweg naar België aanvatten.

S’avonds kwamen degenen die afgeproken hadden nog samen in de Leeuw van Vlaanderen en werden aan Koen en Marleen, die er dit wandelweekend niet konden bijzijn, de nodige verhalen overgedragen. Op naar het weekend van mei.

Het afscheid van Luxemburger door Boud Jongenelen

Het wel en wee van de GR5 wandelaars in Luxemburg

Wist je dat…………………

Boud en Lief zorgden voor een speech “ het afscheid van België”

We ‘s morgens al cava dronken

Henny voor de gele bollen zorgde

Ze 40 is geworden maar nog altijd de jongste blijft

Marleen haar voet terug een mooi babyvelletje heeft gekregen

Ze ook denkt van eens te stoppen met roken nu al die bergen er aan komen

Haar knie het blijft doen ondanks het af en toe manken

Een kalfje dacht dat ons Jeanine een speen was.

De maretakken graag gezien werden door Linette en ons Jeanine

Ons Jeanine in Amerika geweest is en daar haar kleindochter vertroeteld heeft

Cis nog eens gaat zorgen dat Linette terug schouderpijn heeft zodat hij bij de vrouwen kan …

Hij ook nieuw bottinnen heeft

Dat ze toch wat last geven aan zijn pees van achille

Mieke bomma is geworden

Ze ook een trouw achter de rug heeft

Ze allerlei propere niet vieze dingen uit haar rugzak tovert

Er nu ondertussen drie bomma’s en ene bompa onder de wandelaars zijn.

Lief en Erik ongelofelijke salto mortales kunnen maken op een picknickbank.

Dat Lief dat zeker nog eens wil overdoen maar dan in  omgekeerde richting

Rie en Ingrid er nu ook bij zijn

Ingrid voor de nodige voetverzorging kan instaan en Rie kan zorgen voor blusafkoeling

Eddy onze privéchauffeur is en dat hij dat prima doet

Boud serieus snurkt

Niemand dan ook bij hem wil slapen behalve Lief natuurlijk.

De afstanden soms wat langer waren dan gepland

Jeanine Van Thillo soms vreselijk wild kan zijn

Er prachtige jeugdherbergen zijn in Luxemburg

Dat Koen en Maurice alles afweten van in de bomen klimmen

Sommige hun slaapplaats gebruiken als etalage

De ene onderbroek niet dezelfde is als de andere

Maurice 3 muizen offerde aan één of andere dode krijger

Er veel Portugezen zijn in Luxemburg of waren het Portugese cafés

Fredel afgehaakt heeft, zou Nico daar soms voor iets tussen zitten ?

We vorige keer vers fruit uit blik hebben gekregen volgens Erik

Cis uitgeroepen is tot strandjanet van het jaar omdat hij zijn benen insmeert. Zou hij ze ook stiekem scheren?

Sommige ook in Duitsland zijn geweest, terwijl ze daar helemaal niet moesten zijn

Er op een middag een tent voor ons klaarstond om te eten

Dat er daar ook een toilet voorzien was,

Dat Koen nog steeds wacht op den brouwer

Chinouk meer kilometers heeft gedaan in Luxemburg dan Henny

Er onderweg gratis fitnessoefeningen waren dankzij de storm

Koen duiventemmer als bijberoep heeft

We soms blij waren dat we ons busje zagen staan

Jeanine van Thillo weet waarvoor het schuin stappen dient

Maurice aan speologie doet

Dat andere daar iets te breed voor zijn

Erik een voorliefde heeft voor Jezussen en Maria’s

Er iemand steeds zijn fluit bij heeft

Dat kaas, hesp en saucis ons favoriet lunchpakket is

Koffie bruin is volgens Nederlanders in Beaufort

we nu eindelijk definitief Frankrijk binnen wandelen

Goede reis en tot in Nice.