Met Maurice & Jeanine (wegdromend in een ander continent), Henny (revalidatie) en Ri (die geen verlof kon krijgen) in gedachten trok de wandelgroep op 11november naar Nancy voor de laatste GR 5wandeltrip van dit jaar. In tegenstelling tot het thuisfront zouden we dit weekend een fris maar vrij droog wandel 4daagse beleven.
Om 8h vertrokken we onder ons vertrouwd Berendrechts brugske met één bus en de auto’s van Boud en Koen richting Frankrijk. Weinig verkeer die ochtend zou ons ruimschoots op tijd in Liverdun brengen waar die dag onze eerste tocht zou eindigen. Na discussie over de beste parkeerplaats werd op een open (winderige) plek in de buurt van het station ons lunchpakket opgegeten. Met de nodige opgeslagen energie reden we even later richting Rosières en Haye waar we de definitieve aanloop zouden nemen van het verlengd wandelweekend. Jeanine v Thillo had Chinouk goed ingepakt. (gelukkig niet vacuum getrokken) Had ze misschien schrik dat ons poppeke ziek ging worden? Tijdens deze eerste tocht deden we er 8 koude maar droge kilometers over om tot in Liverdun te geraken. Een blits bezoek doorheen het Gallo-Romeins dorpke leidde ons terug tot bij het station. De ontgoocheling was echter groot toen bleek dat op de dag we de gesneuvelden wilden herdenken, de café’s gesloten bleken te zijn. Dan maar richting Nancy gereden waar we na het uitpakken, bedden opmaken en douchen konden genieten van een lekker glaasje wijn in de pergola. Daar er in het jeugdherberg geen kok te bespeuren viel werd er s’avonds als eetgelegenheid geopteerd voor de Buffalo Grill waar de foto’s bewijzen dat het er gezellig en lekker was.
Op vrijdag trokken Boud en Erik al vroeg de stad in om bij de plaatselijke Match de nodige bagetten aan te kopen. Om 8 uur werd er ontbeten en nadien het lunchpakket bereid met de bagetten en de verzorgde charcutterie, desserten en snoepjes, allemaal mooi bij elkaar gezocht door Boud en Lief. Een geslaagd initiatief van dit lief koppel en zeker een groot applaus waard. Om 10h. stonden we paraat in Liverdun voor het vertrek van onze 2de wandeldag. Gepakt en gezakt en met een streepje blauwe lucht verlieten we het dorpke richting bossen en velden. Een mooi met rosse bladeren bezaaide dalende bosweg leidde ons via de plaatselijke gendarmerie tot bij het centrum van Custines waar in het plaatselijke PMU café op de gezondheid van Linette werd gedronken. Na deze verdiende pauze kregen we een redelijk lange beklimming voorgeschoteld, konden we tussendoor eventjes rusten en de nodige proviant naar binnen werken. Ondertussen begon het regenachtig te worden en werd het modderig gevoel onder onze wandelschoenen alleen maar groter. Mieke was stiekem fier dat er wat hemelnat naar beneden kwam zodat we ze in haar gloednieuwe pongo konden bewonderen. Ruimschoots binnen de vooropgestelde tijd kwamen we Blanzey binnen en wierpen nog een blik in de oude pastorie met haar Romaanse kapel in de buurt van het eindpunt van onze vrijdagse wandeldag. Erik, die zijn passenteller bij had kon op de teller het aantal van 20850 stappen noteren die we die dag hadden gezet. Vrij gezond geleefd . Terug in de jeugdherberg werd de kou van ons lijf gespoeld met het warme water dat onregelmatig uit de doucheknop kwam. Fris en wel werd er een glasje wijn gedronken onder in de pergola en werd via een sms’ke naar Henny overeeen gekomen bij Ali baba, een Marokaans restaurant, een culinaire avond te beleven. En dat was het ook. De dag kon niet mooier eindigen. Bewijzen hiervan zijn wederom de foto’s.
Zaterdagochtend werd de Match weer opgezocht voor de aankoop van de bagetten, was iedereen op tijd paraat in de eetzaal en werden alle voorbereidingen voor de volgende wandeldag aangevat. Marleen, nog steeds last van haar knie, had wijzelijk besloten vandaag een snipperdag in te lassen om haar pijnlijke ledemaat een dag rust te gunnen.
Ondanks de onheilspellende berichtan vanuit België waar overstromingen het weekend nieuws haalden, zouden wij vandaag fris maar droog onze tocht richting Nice kunnen verderzetten. Nadat de 2 auto’s geparkeerd werden op het eindpunt in Grémecy en het busje ons naar de startplaats had geloodsd vertrokken we schuin omhoog via graswegen weer een mooie wandeltocht tegemoet. Eenmaal de gote straat overgestoken, wachtte ons een lange beklimming. Enkele jagers (wel opzichtig met fluojasje) lagen een beetje verder op de loer om enig wild te kunnen schieten. Tijdens de rustpauze kregen wij wel beertjes , aangeboden door Koen en Mieke. En die waren ook lekker. Bij het binnenkomen van het dorpje Amance bracht een steile klim ons tot bij het oude kerkje met onafscheidelijke ceder. Het panoramisch zicht dat we op de top nabij de kerk te zien kregen deed ons wegdromen naar de Vogezen. In de verte konden we namelijk al een glimp opvangen van dit gebergte. Na de nodige kiekjes, energiedrankjes en koekjes ging de tocht via modderige wegen verder richting Etang de Brin, waarbij aan de vijver het lunchpakket werd aangesproken. In de namiddag liepen we verder door weiden en velden en konden we genieten van de lager gelegen pittoreske dorpjes. In Brin-sur-Seille wist de plaatselijke café baas wel iets van het GR 5 boekje van Maurice maar toch onvoldoende om het hem te kunnen teruggeven. In het cafeetje trakteerde Erik naar aanleiding van zijn nakende verjaardag. Het laatste stuk die dag verliep over een open verharde weg zodat de frisse wind toch wel vat ons op had. Uiteindelijk kwamen we beneden in de dode dorpje Grémecy toe waar de modderige schoenen werden afgeklopt tegen de muren van de kerk. Alhoewel een grotere afstand gewandeld dan de dag ervoor gaf de stappenteller deze keer 19381 stappen aan. Later die avond, nadat we nog een stuk taart hadden gekregen in het jeugdherberg, reden we de stad in op zoek naar een Italiaans restaurant.
Op een zaterdagavond zonder reservatie is het ook in Nancy moeilijk om voor 11 mensen een geschikt plaatsje te vinden. Maar als je honger hebt zijn alle Italianen goed, zelf eentje met baard en kleed ,met witte sokken en sandalen. Gelukkig hadden we in de vooravond in de jeugdherberg de nodige aperitieven kunnen drinken want onze kok kookte en serveerde alcohol vrij. We werden dan ook overstelpt met flessen water en cola. Over het eten niets dan goed, de foto’s zullen het nogmaals bewijzen. Bij sommigen waren de pizza’s zelfs te groot. Voor € 16,- de man/vrouw hadden we lekker en goedkoop gegeten. Om de maaltijd te laten zakken loodste Cis ons nog naar “Le place Stanislas” waar we in avondverlichting konden genieten van een prachtig architectionisch binnenplein. De moeite waard om ooit nog eens terug te komen.
De zondagochtend bracht de nodige zonnestralen met zich mee wat alleen maar veel goeds kon betekenen.
Op ons ontbijtbord lag een verse croissant. Tevens had de Sint de brave mensen van de Bosschool die nacht niet vergeten en werd ons bord extra gevuld met chocolade. Tenslotte was Marleen weer topfit en zou de zondag weer vollop mee kunnen genieten van de mooie panorama’s. Nadat de valiezen ingepakt en terug in de bus en auto’s lagen , werd na de gebruikelijke groepsfoto’s afscheid genomen van de Jeugdherberg van Nancy. In Grémecy werd terug aangeknoopt met onze wandelroute. Een steile beklimming in het begin van de wandeling vergde wel enige inspanning maar boven kregen we dan toch weer een mooi idyllisch en panoramisch zicht van het achtergelaten dorp cadeau. Om op tijd terug in Berendrecht te zijn werd de tocht vandaag met een 3tal kilometers ingekort. De Gallo Romeinse villa die we onderweg zouden tegenkomen had zich voor ons goed verstopt. Een kilometer verderop bij grenspaal 96, werden de lunchpakketten aangesproken, de laatste snoepjes uitgedeeld en werd het nodige vocht tot ons genomen om de laatste 5 km van het wandelweekend aan te vatten. Aangekomen bij het Croix de l’homme sloegen we rechts af richting veldwegen die er vrij modderig bijlagen. In een slangbeweging bewoog elkeen zich van het ene begaanbare stuk naar het andere. Uiteindelijk mochten we links afslaan en konden we de laatste lange klim van de dag aanvatten langs de rand van het bos. Boven werd er bij getankt en het zweet weggeveegd. Via een veldweg en struikgewas kwamen we uiteindelijk in een weide tercht waar Cis, gentleman als hij is, het vrouwenvolk een hand reikte om over het beekje te geraken. Even later bereikten we uiteindelijk ons eindpunt in het dorrpje Salonnes waar de schoenen een eeerste poetsbeurt kregen. De auto’s brachten ons terug naar het busje en om 15h.15 eindigde dan ook deze 21 ste aflevering van dit mooie verhaal. Om 20h.00 werden de laatste wandelaars thuis afgezet en gingen sommigen nog een lekkers uit eten in Stabroek bij “Le Pipe”. Het was weer eens de moeite.
0 Reacties tot “Etappe 21: Rosières en Haye- Liverdun-Blanzae-Gremercey- Allonsons 11-14/11/2010”